Home

Recursief

2 reacties

Als een wild dier dat zojuist gevangen was genomen in een alles verstikkende strop, spande hij zijn spieren in de hoop los te komen. Zijn polsen en enkels zaten vastgeketend aan de hoeken van het metalen bed. Zweet en bloed belemmerden een scherpe blik op de imposante gestalte die zich bovenop zijn naakte, gehavende lichaam bevond. Het moest de vrouw zijn, de vrouw die hij diezelfde avond nog schuchter een drankje had aangeboden in de bar op de hoek van het pittoreske marktplein. Haar nagels krasten over zijn borst, rode strepen met kleine druppels bloed achterlatend. Het open, vriendelijke gezicht was getransformeerd tot de uitstraling van de gitzwarte duivel. De man, hoewel overtuigd atheïst,  bad voor zijn leven, de zware geseling onder luid geschreeuw van pijn en wanhoop weerloos ondergaand. Hij zag, wazig, de schittering van een scherp voorwerp. Het vale maanlicht weerkaatste het enige licht van hoop dat hij nog bezat. Was het een puntig mes, of een ijspriem? De vlijmscherpe punt prikte venijnig in zijn huid, stekende pijnen verried het pad dat het voorwerp door zijn huid had afgelegd. Toen donkere wolken het laatste restje maanlicht verduisterden, stopte de verminking van zijn gehavende  lichaam. De vrouw stond op en liep weg. Het duizelde, de man kon niet meer helder denken, de pijn was te sterk. Een verkoeling was merkbaar, maar de vloeistof die over hem heen gegoten werd deed pijn, immense pijn. Zijn huid leek weg te smelten, te bijten. Het werd zwart, zijn lichaam stond in brand. De man schreeuwde het uit, maar niemand leek te horen hoe zijn gekrijs van angst en pijn zich vermengde met de schaterlach van de blonde, mysterieuze vrouw. Het geluid stierf langzaam weg over de landerijen van het zo vredig ogende dorp aan de rand van het bos.

Meer

Advertenties

De lifter

Plaats een reactie

Bij het opstaan zonk de hoop op mooi weer me gelijk in mijn sloffen. Door het glas van de schuifpui gloorde een mistroostige en natte wereld, terwijl de aanvoer van hemelwater gestaag doorging. Een korte teleurstelling maakte al snel plaats voor berusting en waarom ook niet. Vandaag zou toch een dag op kantoor worden en de vooruitzichten voor het vrije weekend leken bepaald niet ongunstig.

© 2012 Theo van Rijn

Lees het hele verhaal op Volnieuws