BananaSplit2Prank heet het in goed Nederlands. Veelal uitgevoerd met de onzichtbare aanwezigheid van één of meerdere tactisch opgestelde camera’s. ‘Poets’, ‘Bananasplit’, ‘Boobytrap’ en ‘Candid Camera zijn alle programma’s die onbeschaamd gebruik maakte van het onvolprezen ‘laten schrikken’ concept.

 In het TV programma ‘Poets’ , waarvan de eerste uitzending stamt uit 1969, ging het om veelal onschuldige grappen. Zo werden voor het oog van het argeloos winkelend publiek in een dierenspeciaalzaak door een poetsenbakker ‘levende goudvissen’, kunstig gesneden van wortel, verorberd. Verwondering, verbazing, en lichte schrikreacties waren van de gezichten in close up af te lezen. Bananasplit deed het zelfde, iets grotesker opgezet. Het plaatsen van de telefooncel pal voor de oprit van Willeke Alberti, toen nog in relatie met Søren Lerby, en de boze reactie van de zichtbaar gefrustreerde zangeres staat in mijn geheugen gegrift als één van de vele hoogtepunten.

Meer

Advertenties